YUSUFELİ

 
   

 

TARİH:İlçenin ilk kuruluşu Erzurum sancağına bağlı 1879 yılında "Kiskim" (Bugünkü Alanbaşı Köyü) adı ile gerçekleştirilmiş, kaza merkezi bir müddet sonra Öğdem'e nakledilmiştir. 1894 yılında Ersis'e (Bugünkü Kılıçkaya Kasabası) getirilmiştir. 26 Haziran 1926 tarih ve 877 sayılı Kanunla Öğdem'e tekrar nakledilerek Artvin'e bağlanmıştır. 1933 yılında Artvin'in kaza olmasıyla Yusufeli ilçesi tekrar Erzurum'a bağlanmıştır. 1936 yılında merkezi Artvin olmak üzere kurulan o günkü adı ile Çoruh Vilayeti'ne bağlanmış ve neticede 16 Şubat 1950 tarih ve 3531 sayılı Kanunla bugünkü yerine nakledilerek Evren, Kazım Karabekir ve Hasanağa Mahallerinin birleştirilmesi suretiyle Yusufeli, ilçe merkezi haline getirilmiştir. İlçe bugünkü adını 1912 yılmda Dahiliye Vekaletinin emri gereğince "Kiskim ve Keskin" isimleri karıştırıldığından Veliaht Yusuf İzzettin Efendi'nin ismine izafeten almıştır.

 

COĞRAFYA:Yusufeli, Doğu Karadeniz Bölümünde, Artvin il merkezinin güneybatısında yer alır. II merkezine olan uzaklığı 109 km. olup, ulaşım Erzurum-Artvin karayolu ile sağlanır. İlçe, 40°33' 38" ve 41°06' 56" kuzey enlemleri ile 41 °08' 33" ve 41 °54' 32" batı boylamları arasında kalır. İlçe merkezi, Çoruh Nehri ve Barhal Çayının birleştiği dar bir vadide kurulmuş olup, doğusunda Erzurum'un Olur ve Oltu ilçeleri, güneyinde yine Erzurum'un Tortum, Uzundere ve İspir ilçeleri, batısında Rize'nin Çamlıhemşin ve Ardeşen ilçeleri, kuzeyinde ise Artvin merkez, Arhavi ve Murgul ilçeleri yer alır. Denizden yüksekliği 560 m. olup, yüzölçümü 2327 km2'dir. İlçenin yüzey şekillerini genellikle doğu-batı doğrultusunda uzanan dağlarla, bu dağları birbirinden ayıran vadiler meydana getirir. Yusufeli coğrafî konum itiba rı ile çok engebeli, dağlık bir alana sahiptir. Az da olsa düzlükler de vardır.

 

İKLİM:İlçe genelinde Karadeniz iklimi ile karasal iklim arasında bir geçiş iklimi tipi hakim olmakla beraber ilçe merkezi ve yakın çevresi ile Çoruh Nehrine yakın yerlerde; yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık geçer. Akdeniz iklimini andırır. Buralarda Akdeniz bitkisi olan zeytin yetişir. Vadinin yüksek kesimlerinde karasal iklim hüküm sürer. Yazlar serin, kışlar soğuk ve yağışlıdır. Yağışlar genelde ilkbahar sonu ve yaz başlarında görülür. Yıllık yağış ortalaması 300 mm'dir. Yıllık ortalama kar yağışlı gün sayısı 5'tir. Yüzey şekillerinin çeşitliliği, lokal iklim tiplerinin oluşmasında önemli rol oynar. Yılın aynı zamanında değişik görüntüler ortaya çıkar. Örneğin, Çoruh vadisinde doğa yeşerirken, vadi yamaçlarının yüksek kesimleri karla kaplıdır. Bu itibarla ilkbahar sonlarına doğru yetişen kiraz, erik vs. gibi meyvelerle yaz ortalarında yetişen şeftali, incir, üzüm vs. gibi meyveleri aynı anda bir arada görmek mümkündür. Bu durum ilçemizin doğa yapısının çeşitli özellikler göstermesinden meydana gelmektedir. Yapılan 18 yıllık gözlemlere göre ilçe merkezinde yıllık ortalama sıcaklık 15° C'dir. En düşük sıcaklık Ocak aylarında görülmekte olup, ortalama 3.8° C'dir. En yüksek sıcaklık ise Ağustos aylarında görülmekte olup, ortalama 26.3° C'dir. Yıl boyunca en düşük sıcaklık -8.8, en yüksek sıcaklık ise 42.5° C'dir. İlçenin yıllık hakim rüzgâr yönü Batı Doğu doğrultusundadır. Rüzgârlar yılın ilk yedi ayında batıdan; Ağustos, Eylül, Ekim aylarında güneybatıdan; Kasım ayında güneyden ve Aralık ayında ise kuzeyden eser. Yaz aylarında ise meltem rüzgârları eser. Rüzgârlar, gündüzleri vadiden dağa doğru, geceleri ise dağdan vadiye doğru eser. Ortalama rüzgâr hızı 1.4 m/sn., en yüksek hızı ise 7 m/sn.'dir. Kaynağını Altıparmak Dağlarından alan bu üç dere aşağıda birleşerek Barhal Çayının kollarından birini oluştururlar Barhal Çayı, ilçe merkezinin içinden geçerek ilçeye ayrı güzellik bir katar

 

EKONOMİ:İlçede yaşayan insanların başlıca geçim kaynaklan arıcılık, seracılık, hayvan besiciliği ve balık üretimidir. İlçede arazilerin engebeli olu-şu nedeniyle tarım ilkel metodlarla yapılmak-tadır. Halkın çoğunluğu da gurbetçilikle geçimlerini sağlamaktadırlar. İlçede aynca dağcılık, avcılık ve su sporları da yapılmaktadır