| |
|
TARİH:İlçenin
ilk kuruluşu Erzurum sancağına bağlı 1879 yılında "Kiskim" (Bugünkü
Alanbaşı Köyü) adı ile gerçekleştirilmiş, kaza merkezi bir müddet
sonra Öğdem'e nakledilmiştir. 1894 yılında Ersis'e (Bugünkü
Kılıçkaya Kasabası) getirilmiştir. 26 Haziran 1926 tarih ve 877
sayılı Kanunla Öğdem'e tekrar nakledilerek Artvin'e bağlanmıştır.
1933 yılında Artvin'in kaza olmasıyla Yusufeli ilçesi tekrar
Erzurum'a bağlanmıştır. 1936 yılında merkezi Artvin olmak üzere
kurulan o günkü adı ile Çoruh Vilayeti'ne bağlanmış ve neticede 16
Şubat 1950 tarih ve 3531 sayılı Kanunla bugünkü yerine nakledilerek
Evren, Kazım Karabekir ve Hasanağa Mahallerinin birleştirilmesi
suretiyle Yusufeli, ilçe merkezi haline getirilmiştir. İlçe bugünkü
adını 1912 yılmda Dahiliye Vekaletinin emri gereğince "Kiskim ve
Keskin" isimleri karıştırıldığından Veliaht Yusuf İzzettin
Efendi'nin ismine izafeten almıştır.
COĞRAFYA:Yusufeli,
Doğu Karadeniz Bölümünde, Artvin il merkezinin güneybatısında yer
alır. II merkezine olan uzaklığı 109 km. olup, ulaşım Erzurum-Artvin
karayolu ile sağlanır. İlçe, 40°33' 38" ve 41°06' 56" kuzey
enlemleri ile 41 °08' 33" ve 41 °54' 32" batı boylamları arasında
kalır. İlçe merkezi, Çoruh Nehri ve Barhal Çayının birleştiği dar
bir vadide kurulmuş olup, doğusunda Erzurum'un Olur ve Oltu
ilçeleri, güneyinde yine Erzurum'un Tortum, Uzundere ve İspir
ilçeleri, batısında Rize'nin Çamlıhemşin ve Ardeşen ilçeleri,
kuzeyinde ise Artvin merkez, Arhavi ve Murgul ilçeleri yer alır.
Denizden yüksekliği 560 m. olup, yüzölçümü 2327 km2'dir. İlçenin
yüzey şekillerini genellikle doğu-batı doğrultusunda uzanan
dağlarla, bu dağları birbirinden ayıran vadiler meydana getirir.
Yusufeli coğrafî konum itiba rı ile çok engebeli, dağlık bir alana
sahiptir. Az da olsa düzlükler de vardır.

İKLİM:İlçe
genelinde Karadeniz iklimi ile karasal iklim arasında bir geçiş
iklimi tipi hakim olmakla beraber ilçe merkezi ve yakın çevresi ile
Çoruh Nehrine yakın yerlerde; yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık
geçer. Akdeniz iklimini andırır. Buralarda Akdeniz bitkisi olan
zeytin yetişir. Vadinin yüksek kesimlerinde karasal iklim hüküm
sürer. Yazlar serin, kışlar soğuk ve yağışlıdır. Yağışlar genelde
ilkbahar sonu ve yaz başlarında görülür. Yıllık yağış ortalaması 300
mm'dir. Yıllık ortalama kar yağışlı gün sayısı 5'tir. Yüzey
şekillerinin çeşitliliği, lokal iklim tiplerinin oluşmasında önemli
rol oynar. Yılın aynı zamanında değişik görüntüler ortaya çıkar.
Örneğin, Çoruh vadisinde doğa yeşerirken, vadi yamaçlarının yüksek
kesimleri karla kaplıdır. Bu itibarla ilkbahar sonlarına doğru
yetişen kiraz, erik vs. gibi meyvelerle yaz ortalarında yetişen
şeftali, incir, üzüm vs. gibi meyveleri aynı anda bir arada görmek
mümkündür. Bu durum ilçemizin doğa yapısının çeşitli özellikler
göstermesinden meydana gelmektedir. Yapılan 18 yıllık gözlemlere
göre ilçe merkezinde yıllık ortalama sıcaklık 15° C'dir. En düşük
sıcaklık Ocak aylarında görülmekte olup, ortalama 3.8° C'dir. En
yüksek sıcaklık ise Ağustos aylarında görülmekte olup, ortalama
26.3° C'dir. Yıl boyunca en düşük sıcaklık -8.8, en yüksek sıcaklık
ise 42.5° C'dir. İlçenin yıllık hakim rüzgâr yönü Batı Doğu
doğrultusundadır. Rüzgârlar yılın ilk yedi ayında batıdan; Ağustos,
Eylül, Ekim aylarında güneybatıdan; Kasım ayında güneyden ve Aralık
ayında ise kuzeyden eser. Yaz aylarında ise meltem rüzgârları eser.
Rüzgârlar, gündüzleri vadiden dağa doğru, geceleri ise dağdan vadiye
doğru eser. Ortalama rüzgâr hızı 1.4 m/sn., en yüksek hızı ise 7 m/sn.'dir.
Kaynağını Altıparmak Dağlarından alan bu üç dere aşağıda birleşerek
Barhal Çayının kollarından birini oluştururlar Barhal Çayı, ilçe
merkezinin içinden geçerek ilçeye ayrı güzellik bir katar

EKONOMİ:İlçede
yaşayan insanların başlıca geçim kaynaklan arıcılık, seracılık,
hayvan besiciliği ve balık üretimidir. İlçede arazilerin engebeli
olu-şu nedeniyle tarım ilkel metodlarla yapılmak-tadır. Halkın
çoğunluğu da gurbetçilikle geçimlerini sağlamaktadırlar. İlçede
aynca dağcılık, avcılık ve su sporları da yapılmaktadır
| |
|
|